آسمانی بغض آلود شانه های پروین خیس از اشک ستاره ها

اگر فکر می کنی بعضی چیزها را برای تو نوشته ام اشتباه می کنی من ... همیشه همه چیز را برای تو نوشته ام.

مقابل دریا كه می رسمفقط برای چشمهایت دعا می كنماما تو هرگز مستجاب نمی شویببار ...ببار كه باز باورت كنمببار در همین كوچه پس كوچه های بارانیببار در همین كوچه مهتابراستی قرارمان"همان ساعت "نمی دانمساعت لجوجی كه هیچ عقربه ایروی شانه هایش به خواب نمی رودیادت نرودتو ، همیشه فرصت كوتاه منی برای شعرتا می آیم زمزمه ات كنمزود تمام می شویمی دانم سالهاستساعت قرارمانیك دقیقه به هیچ استو من همیشه فقط یك دقیقهدیر می رسم